gebeurtenis
het lukt se niet haar computer op te starten om het programma te spelen dat ze wil spelen, j geeft zijn koptelefoon en samen spelen ze ferdi fish op de andere computer
mijn gedachten
het is absoluut niet solitair spelen
uitwerking
Keer op keer verbaas ik me dat de leerlingen samen achter de computer bezig zijn. Ook als ik ze appart achter computer 2 en 3 zet spelen ze met elkaar, helpen ze elkaar of plagen ze elkaar. Toch hoor ik overal bezwaren tegen het vrije spel op de computer. Er is het bezwaar van niet educatieve spelletjes?(schole) Dat ze niets anders meer doen, dat niet controleerbaar is wat ze hebben gedaan en de gevaren van internet. Volgens mij, en niet alleen volgens mij, is het erg gevaarlijk een scheiding te maken tussen spel en het echte leven. De homo sapiens wordt niet voor niets ook weleens de homo ludens (de spelende mens) genoemd. In het spel lijken kinderen vaak verder vooruit in hun ontwikkeling dan op andere momenten, zo viel ook Vygotsky op. In spelletjes tonen kinderen vaak veel meer zelfbeheersing en een beter taalgebruik, een sterker geheugen en bijvoorbeeld ook veel meer vermogen tot samenwerking dan daarbuiten. De mogelijke verklaring voor dat grotere vermogen is dat een kind tijdens een spel veel meer controle heeft over zijn (denkbeeldige) omgeving en zijn handelen. Hij wordt nergens door bedreigd en dat is vaak niet het geval in de normale schoolse werkelijkheid.
p.s. ik roep hierbij de hacker op om zich bekent te maken, stapel gek wordt ik van het idee dat iemand mijn blog leest en commentaar publiceert terwijl ikzelf nauwelijks instaat ben te kijken of het er goed op staat. Ik ben een goeie bekende.
1 opmerking:
N.B. We moeten terug naar het spel, homu ludens dus. Wellicht is lezing van Johan Huizinga’s boek hierover te adviseren (ben ik overigens zelf nooit aan toe gekomen).
Prof. Dr. Ziegenhaus
Faculteit Jumbo, vakgroep etymologie van de Universiteit van Terstede
Een reactie posten